Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους νιώθουμε τόσο έντονη έλλειψη ισορροπίας στην εποχή μας, είναι επειδή έχουμε χάσει τον συγχρονισμό μας με τους φυσικούς ρυθμούς της Γης. Για να υπάρχει αρμονία —σωματική και πνευματική—, πρέπει κανείς να βρίσκεται σε αρμονία τόσο με τον φυσικό (υλικό) όσο και με τον πνευματικό κόσμο.

Οι κύκλοι της φύσης είναι ιερές στιγμές όπου καλούμαστε να κάνουμε μια παύση και να επανασυντονιστούμε με τους νέους ρυθμούς. Η φθινοπωρινή ισημερία είναι η στιγμή που ο άξονας της γης ευθυγραμμίζεται με τον άξονα του ήλιου και έτσι έχουμε ίση διάρκεια ημέρας σε όλη την επιφάνεια της γης. Το φως στο βόρειο ημισφαίριο σταδιακά υποχωρεί δίνοντας τη θέση του σε περισσότερο σκοτάδι μέχρι την ώρα της μεγαλύτερης νύχτας του έτους κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο.
Ήρθε η ώρα να τραβηχτούμε προς τα μέσα, να εστιάσουμε εκ νέου τις προθέσεις μας και να καλωσορίσουμε τη μετάβασή μας στον δροσερό, καθαρό αέρα και το απαλό φως πριν μπει ο χειμώνας. Η Ισημερία είναι η εκπνοή, είναι η ώρα της προσφοράς, της παράδοσης και της επιστροφής προς τον εσωτερικό κόσμο.
Αυτή η ενεργειακή μετατόπιση σηματοδοτείται από την είσοδο του Ήλιου στο ζώδιο του αέρα, τον Ζυγό, και έχει να κάνει με την εύρεση ισορροπίας και ομοψυχίας προς τον εαυτό μας και τους άλλους.

‘Ετσι,  βασικές ποιότητες που ενσωματώνουμε και καλλιεργούμε την εποχή αυτή είναι η μετάβαση, η ισορροπία, η ενσυναίσθηση, η αυτοφροντίδα.

Πώς θα ήταν να κάναμε μια παύση για να συνδεθούμε με τη συγκεκριμένη ενέργεια που είναι διαθέσιμη για εμάς τώρα , λαμβάνοντας υπόψη τρεις πρακτικές που μπορούν να καθοδηγήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα διανύσουμε αυτό το τελευταίο μέρος της χρονιάς:

 

Αναζωογόνηση και αποκατάσταση στην ισορροπία μας.

Δίνοντας σημασία στα μηνύματα του σώματός μας σχετικά με το τί χρειάζεται προσοχή, θα αποφύγουμε την εξάντληση. Όταν κάνουμε μια ουσιαστική παύση και αφουγκραζόμαστε το σώμα μας, λαμβάνουμε καθοδήγηση για το τι πρέπει να προσαρμόσουμε προληπτικά στην καθημερινότητά μας. Αυτή η αποκατάσταση της ισορροπίας θα μας βοηθήσει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στην ευεξία μας καθώς προχωράμε προς το φθινόπωρο και την περίοδο των γιορτών, ώστε να ολοκληρώσουμε τη χρονιά με ενέργεια και ζωντάνια.

Ανασκόπηση και αποδοχή για όσα έχουν συμβεί.

Κοιτώντας πίσω στη χρονιά μέχρι τώρα θα δούμε όλα όσα έχουμε πετύχει και όλα όσα “έχουμε γίνει”. Ένας από τους βασικούς λόγους που παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε μοτίβα υπερβολικής εργασίας, υπερπροσπάθειας και εξουθένωσης, είναι ότι δεν σταματάμε για αρκετή ώρα ώστε να αφομοιώσουμε πραγματικά όσα έχουν συμβεί. Όταν δεν συνειδητοποιούμε ουσιαστικά τι έχουμε ήδη κάνει, συνεχίζουμε απλώς να πιέζουμε τον εαυτό μας να κάνει και να είναι περισσότερα. Όταν όμως σταματάμε για να αναλογιστούμε τα γεγονότα, παύουμε να λαμβάνουμε αποφάσεις υπό το κράτος του άγχους.

Επαναπροσδιορισμός της εστίασης.

Ξεκαθαρίζουμε τι είναι αυτό που έχει σημασία και πού πρέπει να διοχετεύσουμε τη ζωτική μας ενέργεια για το υπόλοιπο της χρονιάς. Όπως συμβαίνει και σε ένα περιβόλι, αν διαθέτουμε περιορισμένους πόρους και προσπαθούμε να ποτίσουμε τα πάντα, τίποτα δεν ευδοκιμεί πραγματικά. Ναι, υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου του έτους, αλλά ποιο είναι εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία;

Τι θα αποφέρει τη μεγαλύτερη απόδοση και την πιο πλούσια, θρεπτική σοδειά;

 

Food for thought για αυτή τη νέα μετάβαση στο ποιητικό και αέρινο φθινόπωρο, θυμίζοντας πόσο ζωτικό είναι να μένουμε συντονισμένοι με τoυς εσωτερικούς και τους εξωτερικούς ρυθμούς.

 

Καλή Φθινοπωρινή Ισημερία